Kort antwoord: het is gestyled. Dat is de vorm die in de officiële Woordenlijst Nederlandse Taal staat als voltooid deelwoord van stylen. Sinds de spellingherziening van 2005 is ook gestyld toegestaan. Gestijld is fout: dat woord bestaat niet in het Nederlands.
Waarom niet gestijld
De verwarring komt door het Nederlandse woord stijl. Logisch gedacht zou het werkwoord dan "stijlen" zijn en het deelwoord "gestijld". Maar het werkwoord dat we gebruiken komt niet van het Nederlandse stijl; het is rechtstreeks overgenomen uit het Engels: to style. En bij Engelse leenwerkwoorden blijft de Engelse stam intact.
Je plakt er alleen de Nederlandse uitgangen omheen: ge- ervoor en -d erachter. De Engelse schrijfwijze style blijft staan, dus wordt het gestyled.
De volledige vervoeging
- ik style
- jij stylet / style jij
- hij stylet
- wij stylen
- verleden tijd: ik stylede, wij styleden
- voltooid deelwoord: gestyled (ook toegestaan: gestyld)
De -d aan het eind volgt uit 't kofschip. Je kijkt daarbij niet naar de laatste geschreven letter, maar naar de laatste klank die je hoort. Style spreek je uit als /stajl/ en eindigt dus op een l. Die staat niet in 't kofschip, dus wordt het een d.
Voorbeelden in een zin
- Haar haar is prachtig gestyled voor de bruiloft.
- De fotograaf heeft het hele interieur zelf gestyled.
- Wie heeft dit huis gestyled voor de verkoop?
- Een goed gestylede etalage trekt meteen de aandacht.
Let op de laatste zin: als je er een e achter zet, hoor je de d ineens wél. Dat is een prima geheugensteun.
Dezelfde regel bij andere Engelse werkwoorden
Het patroon geldt breder. Kijk naar de laatste klank van de Engelse stam en pas 't kofschip toe:
- saven → gesaved (eindigt op een v-klank, buiten 't kofschip)
- faxen → gefaxt (eindigt op een s-klank, in 't kofschip)
- updaten → geüpdatet (eindigt op een t-klank)
- mailen → gemaild (eindigt op een l-klank)
Officiële bronnen
De doorslaggevende bron is de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie. Uitleg over Engelse werkwoorden in het Nederlands vind je bij Onze Taal en bij Taaladvies.net. Het lemma zelf staat ook in het WikiWoordenboek.
