Kort antwoord: Er is geen Nederlandse vertaling voor dit hondenras: de officiële en enige naam is beagle, ook in Nederland en België. Dat komt doordat rasnamen internationaal worden vastgelegd door de FCI, en de Raad van Beheer die naamgeving overneemt. De beagle behoort tot de groep brakken (FCI-groep 6, "lopende honden en zweethonden"), en is daarbinnen de Engelse vertegenwoordiger. Je noemt hem dus terecht een brak, maar dat is de groepsnaam, niet een andere naam voor het ras.
Hoort de beagle bij de brakken?
Ja. De FCI deelt hondenrassen in groepen in, en de beagle valt binnen groep 6, samen met andere honden die tijdens de jacht een spoor volgen en daarbij van zich laten horen. Binnen die groep is de beagle specifiek het Engelse ras, ontstaan voor de jacht op klein wild.
De belangrijkste kenmerken van het ras
- Schofthoogte van circa 33 tot 40 centimeter.
- Hangende oren.
- Meestal een driekleurige vacht.
- Ontstaan in Engeland in de negentiende eeuw, gefokt voor de jacht op haas en konijn.
- Klein gehouden zodat jagers te voet konden meekomen.
- Tegenwoordig vooral gezinshond, en veel ingezet als speurhond, bijvoorbeeld op luchthavens.
Waar let je op als (toekomstig) eigenaar?
Door het sterke reukvermogen volgt een beagle een interessant spoor zeer koppig, waardoor loslopen zonder training risico's met zich meebrengt. Ook is het een hond die duidelijk laat horen wat hij vindt, met een kenmerkend luide stem.
Waar komt de naam 'beagle' vandaan?
Daar is geen zekerheid over. De bekendste verklaring wijst op het Oudfranse bee gueule, "wijde keel", als verwijzing naar het luide geblaf tijdens het jagen. Een andere verklaring legt een link met een woord voor "klein". Beide zijn onbevestigde aannames, geen vaststaande feiten.
Bekijk de officiële rasstandaard bij de FCI en meer geschiedenis op nl.wikipedia.org. Praktisch advies over opvoeding en verzorging vind je bij houdenvanhonden.nl en licg.nl.
